قدیسه کریستینا
پیش از آنکه کریستینا باشد، یزدوی بود.
دختری از پارس که ایمانش به مسیح از ترس، فشار و خواستههای زمانهاش نیرومندتر گشت.
پیش از آنکه با نام کریستینا به یاد آید، یزدوی بود؛ دختری از پارس، زاده در میان مقام، انتظار و جهان دینیِ شاهنشاهی ساسانی. قرار بود آیندهٔ او را تبار، آبروی خانواده و خواستههای قدرت رقم بزند. اما در جایی، در رازِ فیض، با مسیح روبهرو شد.
نام تازهاش، کریستینا، بیش از دگرگونی هویت بود؛ اعترافی بود. او از آنِ مسیح بود.
سنت او را زنی به یاد میآورد که نپذیرفت وجدان، ایمان یا جان خویش را به زندگیای بسپارد که خداوندِ محبوبش را انکار میکرد. برای همین شهادت، جان خود را داد.
نام او را برگزیدیم زیرا او پارسی است، مسیحی است، زن است و شجاع. او به ما یادآوری میکند که مسیحیت پارسی نه تازه است، نه وارداتی و نه تصادفی؛ کهن است، پرهزینه است، زیباست و زنده است.
نام تازهٔ او بیش از دگرگونی هویت بود؛ اعترافی بود.
شهادتی برای روزگار ما
در سایهٔ مبارزهٔ امروزین ایران برای کرامت، بهویژه شجاعتی که زنان نشان دادهاند، شهادت قدیسه کریستینا با نیرویی تازه سخن میگوید. ما او را به سیاست فرو نمیکاهیم؛ او را چون یک قدیسه میپذیریم. اما زندگی او یادآور آن است که شجاعت زنان پارسی، کرامت وجدان و وفاداری به حقیقت، همواره اهمیت داشته است.
آنچه سنت به یاد میآورد
- پیش از نام مسیحیِ کریستینا، با نام یزدوی شناخته میشد.
- بانویی اشرافزاده از پارسِ دوران ساسانی بود.
- از زرتشتیگری به مسیحیت در کلیسای مشرق گروید.
- بهعنوان باکرهای شهید به یاد میآید که شهادتش ماندگار شد.
- یاد او با شجاعت، وجدان و ایمانِ پرهزینه پیوند خورده است.
- عید یادبود او بهطور سنتی در ماه مارس گرامی داشته میشود.